uzak mesafe

sıradan bir gün devam etmeye çalışırken, ben bi’ şekilde ona dek geliyorum.

tam gün bitecekken olacak iş mi?

sonra yaklaşma isteği oluyor. diyorum evet, bu olmalı gerçekleşmeli! ama bana bahşedilen durumda bu istek sonuçsuz kalıyor.

biraz zaman geçiyor, denk geldiğimi beynime unutturmaya çalıştığımı fark ediyorum. bu kaç kez daha olacak acaba? hiç bilmiyorum. biri çıkıp hiçbir şekilde olacak iş değil diyor. belki iç sesimdir bu, kestirmek güç.

önce uzak mesafeyi kavramaya çalışıyorum, sonra hisler insanı güçsüzleştirir mi? sorusunu soruyorum kendime. belki de en başta sormam gereken sorulardan biri budur.

3 Notes/ Hide

  1. bcaglar bunu gönderdi